Stille hulp; dichtbij en met aandacht
We delen graag een paar ervaringsverhalen die laten zien hoe stille hulp in de praktijk werkt. Dichtbij, met aandacht en vanuit vertrouwen.Een bed om goed te slapen
Een bed om goed te slapen
Een taalcoach vertelde ons over een Pakistaans gezin waarvan de kinderen op de grond sliepen. Samen met haar konden we een stapelbed met matrassen aanschaffen. Zo hebben de kinderen nu een warme, veilige plek om te slapen.
Een trampoline vol blijdschap
Een medewerkster van de thuiszorg kwam bij een alleenstaande moeder met twee jonge kinderen. Ze deed haar best om rond te komen, maar er was weinig ruimte voor iets extra’s. Haar wens: een trampoline, zodat de kinderen lekker konden spelen. We konden dat mogelijk maken, en wat een blijdschap bracht dat!
Weer lucht en perspectief
Via een betrokken vrijwilliger hoorden we over een gezin met schuldproblemen. Vader werkt hard, maar door een ziek kind en ingewikkelde regelgeving waren de rekeningen zich blijven opstapelen. We konden een aantal rekeningen betalen, waardoor er weer rust, lucht en perspectief kwam in het gezin.
Naar school kunnen reizen
Via Vluchtelingenwerk kwamen we in contact met een jongeman zonder verblijfsstatus. Hij gaat trouw naar school, maar heeft geen recht op gratis openbaar vervoer. Dankzij een OV-jaarkaart van de diaconie kan hij nu zelfstandig reizen en zijn opleiding blijven volgen.
Zomaar een paar voorbeelden. We helpen niet zomaar; we luisteren, vragen door en proberen te begrijpen wat er écht nodig is. Soms is dat best lastig, want achter elke situatie schuilt een uniek verhaal. Daarom werken we vanuit vertrouwen – vertrouwen in de mensen die hulp vragen en in de betrokken vrijwilligers die signalen doorgeven. We geven nooit geld rechtstreeks, maar betalen dat wat nodig is om iemand weer een stap verder te helpen. Zo proberen we, met kleine daden van aandacht en zorg, het verschil te maken in het leven van mensen dichtbij.